Arkeologlar müthiş bir buluş
yaptılar.Bu buluş basında yer almadı.Dünyada karışıklık çıkmasın diye sadece bazı elitler arasında yayıldı.Fikirsel olarak bu belgelere ulaştık.Bu bilgileri sizinle paylaşmaya karar verdim.Orijinal metin gizli tutulmakta olup 37 yıl sonra açıklanacaktır.
Tarih 11 Ekim 2001,Hindistan'ın Peşakiri eyaletinin Majuka köyünde araştırma yapan İsviçreli arkeologlardan Hans Bulurman mağaranın derin,nemli köşelerinde birşey buldu.
Karbon testine gönderilen bu şeyin yaşı 2783 olarak bulundu.Aradan bu kadar zaman geçmesine rağmen ne solmuş,ne eskimişti.
0.1 mikron kalınlığında titanyumdan yapılmış yapraklara yazılmış 203 sayfalık bir kitap.
Kitabın yazıldığı dil 9 yıllık çalışmalar sonucunda ancak çözülebildi.
Kitabın üstünde yazan tek kelime ise son derece düşündürücü..
Zaramatura..
Bunun ne anlama geldiği Hans Bulurman ve arkadaşları tarafından uzun süre düşünüldü.
Sonunda çözüldü.Zara evren,matura gerçek demekti..
Yani evrenin gerçeği..
Adamişi ve Saraşha boşlukta dolanan büyük bir evin içindeydiler.Boşlukta hiçbirşey yoktu.Işık bile yoktu.Evin camından dışarı baktıklarında karanlıktan başka birşey görünmüyordu.
Günlerden pazartesi,Saraşha evi temizlemeye karar verdi.Neden pazar günü değil de pazartesi temizlik yapıyor diye sormayın,zamanın olmadığı zamanlarda zaman olmadığı için pazar günü ile pazartesi arasında bir fark yoktu.
Adamişi çok dağınık bir tanrıydı.Yer içer,eline ne geçerse sağa sola dağıtırdı.
Saraşha sayamadığı yıllar kadar ona ve evine saçını süpürge etmişti.
Adamişi de kendine göre haklıydı,Saraşha'nın dırdırından kurtulmak için gidebileceği bir yer de yoktu.
Adamişi ve Saraşha gerek duydukları herşeye "ol" dediklerinde o şey oluyordu.Adamişi canı sıkıldıkça "ol"diyor ve o şey oluyordu.Ev bir sürü "ol deyince olan şeylerden" dolmuştu.
Saraşha "yok ol" deyince o şey yok olsa da Saraşha uyurken Adamişi oldurmaya devam ediyordu..
İşte o pazartesi günü Saraşha çok sinirlendi,Adamişi uyurken O'nun ol deyip oldurduğu herşeyi büyük bir sinirle toplayıp camdan dışarı attı.
Birden karanlıkta sayılamayacak kadar ışık topları belirdi.
Bu ışık toplarının hepsi Saraşha'nın elinden çıkarken aldıkları enerji ile kendi çevrelerinde dönüyorlardı.Bazıları da birbirlerinin çevresinde dönüyorlardı.
Hepsi de büyük bir hızla birbirlerinden uzaklaşıyordu.
Birbirlerinin çevresinde dönenler Adamişi'nin en çok sevip aynı anda oynadığı toplardı.Onlar birbirinden ayrılmamıştı.
Saraşha çok şaşırmıştı,ilk defa ışık gördü.Heyecanla gidip Adamişi'yi uyandırdı.
İkisi de camdan dışarı baktılar,şaşırıp kaldılar.
Böylece yıldızlar ve gezegenler,evren oluştu.
Zaman başladı.Günlerden pazartesi olduğunu anladılar.Sıkıcı bir hafta başlıyordu,daha hafta sonuna çok vardı.
Tarih 11 Ekim 2001,Hindistan'ın Peşakiri eyaletinin Majuka köyünde araştırma yapan İsviçreli arkeologlardan Hans Bulurman mağaranın derin,nemli köşelerinde birşey buldu.
Karbon testine gönderilen bu şeyin yaşı 2783 olarak bulundu.Aradan bu kadar zaman geçmesine rağmen ne solmuş,ne eskimişti.
0.1 mikron kalınlığında titanyumdan yapılmış yapraklara yazılmış 203 sayfalık bir kitap.
Kitabın yazıldığı dil 9 yıllık çalışmalar sonucunda ancak çözülebildi.
Kitabın üstünde yazan tek kelime ise son derece düşündürücü..
Zaramatura..
Bunun ne anlama geldiği Hans Bulurman ve arkadaşları tarafından uzun süre düşünüldü.
Sonunda çözüldü.Zara evren,matura gerçek demekti..
Yani evrenin gerçeği..
Zaramatura şöyle başlıyor..
"Zaramatura akarişhi makura"
Yani evrenin gerçeği bu kitapta yazılıdır.
Zaramatura ,Nakarişhi dilinde yazılmış bir kitaptır.Nakirişiler hakkında hiç kimse hiçbirşey bilmemektedir.
Bu kitapta yazılanları anlamak için Nakarişhi dilini öğrenmenize gerek yok.Biz anlayabileceğiniz dilden size açıklayacağız.
"Zaramatura akarişhi makura"
Yani evrenin gerçeği bu kitapta yazılıdır.
Zaramatura ,Nakarişhi dilinde yazılmış bir kitaptır.Nakirişiler hakkında hiç kimse hiçbirşey bilmemektedir.
Bu kitapta yazılanları anlamak için Nakarişhi dilini öğrenmenize gerek yok.Biz anlayabileceğiniz dilden size açıklayacağız.
Evrenin gerçeğini öğrenmek için kitabı okumaya başlıyoruz.
Zaramatura şöyle başlıyor;
Ben,Adamişhi,eşim Saraşha milyarlarca yıl yalnız yaşadık.
Çok can sıkıcıydı.
Saraşha evi temizlemekten sıkılmıştı.Hayatımızda her gün aynıydı.Ne Evren vardı,ne de Kenan.Evi kirleten tabi ki bendim.
Çocuğumuz da olmuyordu.
Bu can sıkıntısına son vermek gerekti.
Evreni yaratmaya karar verdik.
Böylece Saraşha can sıkıntısından kurtulacaktı.1-Genesis Universumuş
Zaramatura şöyle başlıyor;
Ben,Adamişhi,eşim Saraşha milyarlarca yıl yalnız yaşadık.
Çok can sıkıcıydı.
Saraşha evi temizlemekten sıkılmıştı.Hayatımızda her gün aynıydı.Ne Evren vardı,ne de Kenan.Evi kirleten tabi ki bendim.
Çocuğumuz da olmuyordu.
Bu can sıkıntısına son vermek gerekti.
Evreni yaratmaya karar verdik.
Böylece Saraşha can sıkıntısından kurtulacaktı.1-Genesis Universumuş
Adamişi ve Saraşha boşlukta dolanan büyük bir evin içindeydiler.Boşlukta hiçbirşey yoktu.Işık bile yoktu.Evin camından dışarı baktıklarında karanlıktan başka birşey görünmüyordu.
Günlerden pazartesi,Saraşha evi temizlemeye karar verdi.Neden pazar günü değil de pazartesi temizlik yapıyor diye sormayın,zamanın olmadığı zamanlarda zaman olmadığı için pazar günü ile pazartesi arasında bir fark yoktu.
Adamişi çok dağınık bir tanrıydı.Yer içer,eline ne geçerse sağa sola dağıtırdı.
Saraşha sayamadığı yıllar kadar ona ve evine saçını süpürge etmişti.
Adamişi de kendine göre haklıydı,Saraşha'nın dırdırından kurtulmak için gidebileceği bir yer de yoktu.
Adamişi ve Saraşha gerek duydukları herşeye "ol" dediklerinde o şey oluyordu.Adamişi canı sıkıldıkça "ol"diyor ve o şey oluyordu.Ev bir sürü "ol deyince olan şeylerden" dolmuştu.
Saraşha "yok ol" deyince o şey yok olsa da Saraşha uyurken Adamişi oldurmaya devam ediyordu..
İşte o pazartesi günü Saraşha çok sinirlendi,Adamişi uyurken O'nun ol deyip oldurduğu herşeyi büyük bir sinirle toplayıp camdan dışarı attı.
Birden karanlıkta sayılamayacak kadar ışık topları belirdi.
Bu ışık toplarının hepsi Saraşha'nın elinden çıkarken aldıkları enerji ile kendi çevrelerinde dönüyorlardı.Bazıları da birbirlerinin çevresinde dönüyorlardı.
Hepsi de büyük bir hızla birbirlerinden uzaklaşıyordu.
Birbirlerinin çevresinde dönenler Adamişi'nin en çok sevip aynı anda oynadığı toplardı.Onlar birbirinden ayrılmamıştı.
Saraşha çok şaşırmıştı,ilk defa ışık gördü.Heyecanla gidip Adamişi'yi uyandırdı.
İkisi de camdan dışarı baktılar,şaşırıp kaldılar.
Böylece yıldızlar ve gezegenler,evren oluştu.
Zaman başladı.Günlerden pazartesi olduğunu anladılar.Sıkıcı bir hafta başlıyordu,daha hafta sonuna çok vardı.
2-İdeşhi Şaşira Kozmikuşa
1.günden 6.güne kadar Adamişhi ve Saraşha evrenin güzelliklerini seyrettiler.Hiç uyumadılar.Uykusuzluktan ikisi de yorgun düştüler.
Adamişi'nin toplarının hızla evlerinden uzaklaştığını fark ettiler.Yıldız ve gezegenler boşlukta dağılıyordu.
Işıkların dansı gittikçe soluyordu.Adamişi ve Saraşha'nın evi de aynı hızda kararmaya başlamıştı.
Yorgunluktan o gün uyuyup kaldılar.7.gün uyandılar.Her taraf çok karanlıktı.Adamişi ve Saraşha birbirleri ile hiç konuşmadılar,ikisi de çok mutsuzdu.
Saraşha tekrar uyumaya karar verdi.1 milyon yıl uyudu.
Adamişi yine top şeklinde yıldızlar yapmaya başladı.Onları camdan dışarı atıp Saraşha'ya sürpriz yapmayı düşündü.
Camı açıp onları büyük bir hızla dışarı fırlattı.Ama hiçbirşey olmamıştı.Dışarı attığı yıldızların hiçbirisi ışık saçmıyordu,karanlıktı.İlk fırlatılan cisimler çoktan gözden kaybolmuştu.
Üzüldü,O da uyumaya karar verdi 1 milyon yıl uyudu.
1.günden 6.güne kadar Adamişhi ve Saraşha evrenin güzelliklerini seyrettiler.Hiç uyumadılar.Uykusuzluktan ikisi de yorgun düştüler.
Adamişi'nin toplarının hızla evlerinden uzaklaştığını fark ettiler.Yıldız ve gezegenler boşlukta dağılıyordu.
Işıkların dansı gittikçe soluyordu.Adamişi ve Saraşha'nın evi de aynı hızda kararmaya başlamıştı.
Yorgunluktan o gün uyuyup kaldılar.7.gün uyandılar.Her taraf çok karanlıktı.Adamişi ve Saraşha birbirleri ile hiç konuşmadılar,ikisi de çok mutsuzdu.
Saraşha tekrar uyumaya karar verdi.1 milyon yıl uyudu.
Adamişi yine top şeklinde yıldızlar yapmaya başladı.Onları camdan dışarı atıp Saraşha'ya sürpriz yapmayı düşündü.
Camı açıp onları büyük bir hızla dışarı fırlattı.Ama hiçbirşey olmamıştı.Dışarı attığı yıldızların hiçbirisi ışık saçmıyordu,karanlıktı.İlk fırlatılan cisimler çoktan gözden kaybolmuştu.
Üzüldü,O da uyumaya karar verdi 1 milyon yıl uyudu.
Pana karaşa,to be continued
2 yorum:
bu ne lan :S böyle saçma birşey mi olur... puhaaaa... bi kere haftanın günleri ne, hafta ne bunlar sonradan keşfedilmiş şeyler... pazartesi, haftasonuna çok varmış :D hadi len ordan... haftasonu ne iş günü ne çalışmak ne 2700 yıl önce çalışmak mı vardı... burası kaliteli bir blog sanmıştım, hayır ben dini bir saçmalığı paylaşmış olduğunuzun ve sizin de bunu bu şekilde gördüğünüzün farkındayım, fakat bu öyle birşey değil ki... bunu bugünün insanlarından biri yazmış belli bu ne... ya iş günü ne bittim ya off :D:D ölmek istiyorum off :D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D ne diye böyle birşeyi paylaştınız ki, paylaştıysanız niye extra bir not düşmediniz bu açıkları nasıl farketmediniz?? titanyummuş... titanyum nasıl nereden çıkarılır, nasıl işlenir biliyor musunuz? ağaçta mı yetişiyor ya titanyum? böyle saçma birşey olmaz. 2700 yıl önce değil yazının bulunduğu ilk gün bile bir din yazılmış olabilir fakat böyle şeyler yazılamaz.
Titanyum ne bilmiyorum,yardımcı olur musunuz?
Yorum Gönder